Ahmad Faraz Poetry
Suna hai log usay aankh bhar ke dekhte hain
So us ke shahar main kuchh din thehr ke dekhte hain
Suna hai rabt hai us ko kharab halon se
So apne aap ko barbad kar ke dekhte hain
Suna hai dard ki gahak hain chashm-e nazuk us ki
So ham bhi us ki gali se guzar ke dekhte hain
Suna hai us ko bhi hai sher-o shayari se shagaf
So ham bhi mojazay apnay hunar ke dekhte hain
Suna hai bole to baton se phool jharrtay hain
Ye baat hai to chalo baat kar ke dekhte hain
Suna hai raat use chand takta rehta hai
Sitaray baam-e falak se utar kar dekhtay hain
Suna hai hashr hain us ki ghazaal si aankhain
Suna hai us ko hiran dasht bhar ke dekhte hain
Suna hai din ko usay titliyan satati hain
Suna hai raat ko jugno thahar ke dekhte hain
Suna hai rat se barh kar hain kakulan us ki
Suna hai sham ko saye guzar ke dekhte hain
Suna hai us ki siyah chashmagi qiyamat hai
So us ko surma farosh aankh bhar ke dekhte hain
Suna hai us ke labon se gulab jalate hain
So ham bahar par ilzaam dhar ke dekhte hain
Suna hai aaina tamasal hai jabin us ka
Jo sada dill hain ban sanvar ke dekhte hain
Suna hai jab se hamail hain us ki gardan main
Mizaj aur hi lal-o gauhar ke dekhte hain
Suna hai chashm-e tasavur se dasht-e imkan main
Palang zawaiya us ki kamar ke dekhte hain
Suna hai us ke badan ke tarash aisay hain
Ke phuul apani qabayain qatar ke dekhte hain
Woh sarvqad hai magar begul-e muraad nahin
Ke us shajar pe shagufay samar ke dekhte hain
Bas ek nigah se lutata hai qafila dil ka
So rahravaan-e tamannaa bhi dar ke dekhte hain
Suna hai us ke shabistan se mutasil hai behisht
Makin udhar ke bhi jalway idhar ke dekhte hain
Rukay tu gardishain us ka tawaf karti hain
Chalay to us ko zamanay theher ke dekhte hain
Kisay naseeb ke be parahan usay dekhay
Kabhi kabhi dar-o divaar ghar ke dekhte hain
Kahaniyan hi sahi sab mubalaghay hi sahi
Agar woh khawb hai tabeer kar ke dekhte hain
Ab us ke sheher main thehrain ke kooch kar jayan
Faraz aao sitaray safar ke dekhte hain
مائیں نی مائیں میرے گیتاں دے نیناں وچ ـــــ برہوں دی رڈک پوے
مائیں نی مائیں میرے گیتاں دے نیناں وچ ـــــ برہوں دی رڈک پوے ادھی ادھی راتیں اُٹھ ــــ رون موئے مِتراں نوں ــــ مائیں سانوں نیند نہ پوے بھیں بھیں سوگندھیاں اچ ــــ بنھاں پھہے چاننی دے ــــ تاں وی ساڈی پِیڑ نہ سہوے کوسے کوسے ساہواں دی میں ــــ کراں جے ٹکور مائیں سگوں سانوں کھان نوں پوے آپے نی میں بالڑی ہاں ـــ حالے آپے متاں جوگی ــــ مت کہڑا ایس نوں دوے آکھ سُونی مائیں ایہنوں ــــ رووے بُل چِتھ کے نی جگ کِتے سُن نہ لوے آکھ سُونی کھائے ٹُک ــــ ہجراں دا پکیا ــــ لیکھاں دے نی پُٹھڑے توے چٹ لے تریل لُونی ــــ غماں دے گُلاب توں نی کالجے نوں حوصلہ رہوے کہڑیاں سپیریاں توں ــــ منگاں کُنج میل دی میں ــــ میل دی کوئی کُنج دوے کہڑا ایہناں دماں دیاں ـــــ لوبھیاں دے دراں اُتے وانگ کھڑا جوگیاں رہوے پِیڑے نی پِیڑے ــــ پیار ایسی تتلی ہے ـــــ جہڑی سدا سُول تے بہوے پیار ایسا بھور ہے نی ـــــ جہدے کولوں آشنا وی لکھاں کوہاں دُور ہی رہوے پیار او محل ہے نی ـــــ جہدے وچ پنکھواں دے ــــ باجھ کجھ ہور نہ رہوے پیار ایسا آنگناں ہے ــــ جہدے وچ وصلاں دا رتڑا نہ پلنگ ڈھوے آکھ مائیں ادھی ادھی ــــ راتیں موئے...
Comments
Post a Comment